Stijve waterkiekens

In het kort: we hebben een nieuw turnras: stijve waterkiekens, met een glimlach.

In het lang. Goed en wel vertrokken op de bus, zat de sfeer er al goed in. Trainers vooraan, de gymhelden achterin. Met de strenge regels van de chauffeur en wat films - over een jongen met een ros kuifje en andere met een luiaard, was de busreis zo voorbij. Net voor de aankomst snel even een eerste keer de regels erin peperen. Al het materiaal en alle kindjes waren erbij! De aankomst zelf was wel wat later dan gepland, maar gelukkig dat hier in Nederland alle mensen supervriendelijk zijn. Warm onthaal, mooie blokhutten, onze fietsen stonden al klaar, ongelooflijke service. Snel omkleden en klaarmaken om te gaan turnen. Het belooft een leuke week te worden.

Geert en Sandra maar klagen verder over zijn ommegang in Klazienaveen. Hij was op verkenning met de wagen naar een turnhal. Werken overal, zulke zaal midden in het industrieterrein is dan moeilijk te vinden. Tussen de regendruppels werd na een uur rondtoeven toch een kleine plakkaat merkbaar van 'stichting topturnen emmen', onze zaal. 

Ondertussen hebben de dappere fietsers al een fiets gekregen, en in de miezerende regen  de tocht ingezet. Drie kwartier, vijf kilometer, een valpartijtje en een tweetal stops later, kwamen we aan, met de hulp van een vriendelijke Nederlander die ons de weg had gewezen. De zorgvuldig nog thuis gesmeerde boterhammetjes smaakten hemels. Dan toch nog een tweetal uurtjes flink getraind, al merkten we wel dat de lenigheid goed achteruitgegaan is. Maar wat een zaal! Groter dan op de foto's, beter dan op de foto's. Een echte goede ingerichte zaal met materiaal van kleinsafaan. En dan natuurlijk de valkuil met blokken, waar iedereen toch eens moest inspringen. Foto's volgen ongetwijfeld later deze week!

En wederom een beregende terugrit op de fiets, op weg naar het avondmaal. Vol vewachting kwamen we aan, en we werden niet teleurgesteld. En dan realiseerden we ons nog eens dat we in Nederland zijn: pindasaus, en 'patat' in plaats van frietjes (maar dat hebben we al wel afgeleerd). Voor de rest varkenshaasje met champignons, kip in zoetzure saus, lekkere rijst, goede groenten, gekookte worrteltjes, ham in honing-mosterdsaus, en dus ook frietjes. De ontvangst kon niet beter. En met dan 30 stralende gezichtjes om ons heen, moe maar voldaan, lonkend naar hun bed (maar dat niet willen toegeven), voelen we ons voldaan voor vandaag.

We zijn benieuwd wat het morgen gaat brengen. Van eten, van turners, van weer... maar eerst even de avond- en ochtendrituelen. Dat zijn meestal de kantjes van de turners die we nog niet zo goed kennen, dus we zijn op onze hoede voor laatinslaapvallers, langslapers, ochtendhumeuren en vroege vogels.  We zijn gewaarschuwd!

Tot morgen, we hopen dan wat droger te kunnen blijven!

Die trainers und trainerinnen